Ook nonnen verkrachtten kinderen in de RKK
AMSTERDAM – Het zedenschandaal binnen de rooms-katholieke kerk breidt zich uit naar de vrouwenordes, de eerste meldingen van seksueel misbruik door nonnen komen binnen.
Herman Harends (63) uit Noordwijk: “Het gaat steeds over paters en broeders, maar die nonnen stonden hun mannetje ook. In de jaren vijftig zat ik met mijn twee broers op kostschool De Munt in Tegelen. Het misbruik door de zusters begon toen ik een jaar of elf was. Als ik in bad zat speelden ze met mijn piemel en probeerden tot bloedens toe of ik een erectie kon krijgen. Of ze stopten mijn hand onder hun rok in hun broekje. Ik had te maken met twee nonnen, die onafhankelijk van elkaar opereerden. Ik kan me niet voorstellen dat ik van de honderden leerlingen de enige was op wie zij hun lusten botvierden. Later heb ik het bij mijn ene broer aangeroerd, maar hij wil er niet over praten en dat respecteer ik. Op het internaat moesten we overigens ook lijfstraffen en psychische wreedheden van de nonnen ondergaan.”
Niet alleen jongens werden daarvan het slachtoffer, met geestelijke kwellingen en vernederingen hielden de nonnetjes ook huis op meisjesscholen. Enkele De Telegraaflezeressen getuigen van de praktijken van de ‘krengen van barmhartigheid’.
Herman Harends: “Ook hier moet maar eens worden afgerekend met de kerk. Ik heb lang gezwegen, omdat het zo moeilijk hard te maken is. Om genoegdoening of excuses gaat het mij niet, de meeste nonnen zijn overleden.” Gerrie Schobben, ofwel broeder Alphons, erkende gisteren in dagblad De Limburger als eerste geestelijke dat hij weet had van seksueel misbruik door medebroeders, in jongerenpensionaat St. Maria ter Engelen in Bleijerheide. De 72-jarige broeder nuanceert zijn bekentenis nu echter: “Dat ik ervan wist, was niet het geval. Misschien ben ik te naïef geweest. Iedereen had er wel zijn gedachten over als er bij het ontbijt plots een stoel vrij was en die broeder was vertrokken. Dan werd er gegist en gefluisterd. Toen ik zelf als 13-jarige op het internaat zat, gingen de geruchten dat bij de ziekenbroeder je onderbroekje meteen uit moest. En ik geef toe dat ik zelf flinke klappen heb uitgedeeld, als ik tussen een ruzie moest springen of zo. Pure onmacht, ik schaam mij ervoor en ik heb er veel spijt van. Maar seksueel misbruik… Ouders die hun kinderen geborgen waanden… Toen in Nederland de steen aan het rollen ging, en de een na de ander het misbruik aankaartte, kon ik het eerst niet geloven. Ik ben er kapot van, en het huilen staat me nader dan het lachen.” (Bron: Telegraaf.nl)
misbruik van een patiente in een psychiatrische instelling door een verpleger met een jeugdtrauma
Onder zoveel druk bezweken,
gebroken door psychisch geweld
Het hoofd doorboord door pijn,
sinds jaren onophoudelijk gekweld.
En dat door een enkeling,
die dacht beter te weten,
die zich ontrok aan wetgeving
en de kwetsbaarste nog dieper raakte.
Hieruit baan ik mij een weg naar boven
een logischerwijs onmogelijke gang,
maar met kracht van God en diep geloven
verander ik, wat jij eigenmachtig verachtte;
Mijn kwetsbaarheid in ziekte;
mijn eigen keuze, mijn rust en genezing.
Het is niet te vatten wat jij verziekte,
ik voel diepe ontzetting en verachting.
en ik hou niet op met schrijven
totdat ik de pijnen overwonnen heb
met woorden zal ik ze verdrijven
ik zal ze spinnen tot een web.
Ik verlies me niet in juridische acties
maar richt me puur op mijn herstel
daarmee worden woorden krachtig
waarmee ik dan mijn verhaal vertel.
Al duurt het vele jaren,
vastbesloten ben ik om terug te komen
en gelijk alles bijéén te vergaren
om zelf te getuigen en niet te verstommen.
en dan te bedenken dat er ook mensen zijn die niets liever willen dan misbruikt willen worden